متن کامل دعای عهد با ترجمه و صوت

دعای عهد یکی از دعاهای مهم و محبوب شیعیان است که مخصوص امام زمان (عج) می‌باشد. این دعا معمولاً صبح‌های روز جمعه یا در زمان‌های مختلف برای تجدید بیعت با حضرت مهدی (عج) خوانده می‌شود.

کلمه «عهد» به معنای پیمان و بیعت است و خواندن این دعا نماد وفاداری و عهد با امام زمان و آرزوی ظهور ایشان است.

صوت دعای عهد با صدای استاد فرهمند آزاد

برای مشاهده تصویر روی ابعاد بزرگتر روی لینک کلیک کنید.

متن کامل دعای عهد

اللّٰهُمَّ رَبَّ النُّورِ الْعَظِيمِ، وَرَبَّ الْكُرْسِيِّ الرَّفِيعِ، وَرَبَّ الْبَحْرِ الْمَسْجُورِ، وَمُنْزِلَ التَّوْراةِ وَالْإِنْجِيلِ وَالزَّبُورِ، وَرَبَّ الظِّلِّ وَالْحَرُورِ، وَمُنْزِلَ الْقُرْآنِ الْعَظِيمِ، وَرَبَّ الْمَلائِكَةِ الْمُقَرَّبِينَ وَالْأَنْبِياءِ وَ الْمُرْسَلِينَ .

خدایا ای پروردگار نور بزرگ و پروردگار کرسی بلند و پروردگار دریای جوشان و فرو فرستنده تورات و انجیل و زبور و پروردگار سایه و حرارت خورشید و نازل کننده قرآن بزرگ و پروردگار فرشتگان مقرّب و پیامبران و رسولان.

اللّٰهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ بِوَجْهِكَ الْكَرِيمِ وَبِنُورِ وَجْهِكَ الْمُنِيرِ وَمُلْكِكَ الْقَدِيمِ، يَا حَيُّ يَا قَيُّومُ، أَسْأَلُكَ بِاسْمِكَ الَّذِي أَشْرَقَتْ بِهِ السَّمَاواتُ وَالْأَرَضُونَ، وَبِاسْمِكَ الَّذِي يَصْلَحُ بِهِ الْأَوَّلُونَ وَالْآخِرُونَ، يَا حَيّاً قَبْلَ كُلِّ حَيٍّ، وَيَا حَيّاً بَعْدَ كُلِّ حَيٍّ، وَيَا حَيّاً حِينَ لَاحَيَّ، يَا مُحْيِيَ الْمَوْتىٰ، وَمُمِيتَ الْأَحْياءِ، يَا حَيُّ لَاإِلٰهَ إِلّا أَنْتَ؛

خدایا از تو می‌خواهم به ذات بزرگوارت و به نور روی نوربخشت و فرمانروایی دیرینه‌ات، ای زنده و پا برجای دائم، از تو می‌خواهم به حق نامت که به آن آسمان‌ها و زمین‌ها روشن شد و به حق نامت که پیشینیان و پسینیان به آن شایسته می‌شوند، ای زنده پیش از هر زنده، ای زنده پس از هر زنده، ای زنده در آن وقتی که زنده‌ای نبود، ای زنده کننده مردگان و میراننده زندگان، ای زنده، معبودی جز تو نیست؛

اللّٰهُمَّ بَلِّغْ مَوْلانَا الْإِمامَ الْهادِيَ الْمَهْدِيَّ الْقائِمَ بِأَمْرِكَ صَلَواتُ اللّٰهِ عَلَيْهِ وَعَلَىٰ آبائِهِ الطَّاهِرِينَ عَنْ جَمِيعِ الْمُؤْمِنِينَ وَالْمُؤْمِناتِ فِي مَشارِقِ الْأَرْضِ وَمَغارِبِها، سَهْلِها وَجَبَلِها، وَبَرِّها وَبَحْرِها، وَعَنِّي وَعَنْ وَالِدَيَّ مِنَ الصَّلَواتِ زِنَةَ عَرْشِ اللّٰهِ، وَمِدادَ كَلِماتِهِ، وَمَا أَحْصاهُ عِلْمُهُ، وَأَحاطَ بِهِ كِتابُهُ .

خدایا برسان به مولای ما امام راهنمای راه‌یافته، قیام کننده به فرمانت که درودهای خدا بر او و پدران پاکش، از سوی همه مردان و زنان مؤمن، در مشرق‌های زمین و مغرب‌هایش، همواری‌ها و کوه‌هایش، خشکی‌ها و دریاهایش و از طرف من و پدر و مادرم، از درودها به وزن عرش خدا و امتداد کلماتش و آنچه دانشش برشمرده و کتابش به آن احاطه یافته.

اللّٰهُمَّ إِنِّي أُجَدِّدُ لَهُ فِي صَبِيحَةِ يَوْمِي هٰذَا وَمَا عِشْتُ مِنْ أَيَّامِي عَهْداً وَعَقْداً وَبَيْعَةً لَهُ فِي عُنُقِي لَا أَحُولُ عَنْها وَلَا أَزُولُ أَبَداً، اللّٰهُمَّ اجْعَلْنِي مِنْ أَنْصارِهِ وَأَعْوانِهِ، وَالذَّابِّينَ عَنْهُ، والْمُسارِعِينَ إِلَيْهِ فِي قَضاءِ حَوَائِجِهِ، وَالْمُمْتَثِلِينَ لِأَوامِرِهِ ، وَالْمُحامِينَ عَنْهُ، وَالسَّابِقِينَ إِلىٰ إِرادَتِهِ، وَالْمُسْتَشْهَدِينَ بَيْنَ يَدَيْهِ؛

خدایا در صبح این روز و تا زندگی کنم از روزهایم، برای آن حضرت بر عهده‌ام، عهد و پیمان و بیعت تجدید می‌کنم که از آن‌، رو نگردانم و هیچ‌گاه دست برندارم. خدایا مرا، از یاران و مددکاران و دفاع‌کنندگان از او قرار ده و از شتابندگان به سویش، در برآوردن خواسته‌هایش و اطاعت‌کنندگان اَوامرش و مدافعان حضرتش و پیش‌گیرندگان به سوی خواسته‌اش و کشته‌شدگان در پیشگاهش؛

اللّٰهُمَّ إِنْ حالَ بَيْنِي وَبَيْنَهُ الْمَوْتُ الَّذِي جَعَلْتَهُ عَلَىٰ عِبادِكَ حَتْماً مَقْضِيّاً فَأَخْرِجْنِي مِنْ قَبْرِي مُؤْتَزِراً كَفَنِي، شاهِراً سَيْفِي، مُجَرِّداً قَناتِي، مُلَبِّياً دَعْوَةَ الدَّاعِي فِي الْحاضِرِ وَالْبادِي . اللّٰهُمَّ أَرِنِي الطَّلْعَةَ الرَّشِيدَةَ، وَالْغُرَّةَ الْحَمِيدَةَ، وَاكْحُلْ [وَاكْحَلْ] ناظِرِي بِنَظْرَةٍ مِنِّي إِلَيْهِ، وَعَجِّلْ فَرَجَهُ، وَسَهِّلْ مَخْرَجَهُ، وَأَوْسِعْ مَنْهَجَهُ، وَاسْلُكْ بِي مَحَجَّتَهُ، وَأَنْفِذْ أَمْرَهُ، وَاشْدُدْ أَزْرَهُ .

خدایا اگر بین من و او مرگی که بر بندگانت حتم و قطعی ساختی حائل شد، کفن پوشیده از قبر مرا بیرون آور، با شمشیر از نیام برکشیده و نیزه برهنه، پاسخگو به دعوت آن دعوت‌کننده، در میان شهرنشین و بادیه‌نشین. خدایا آن جمال با رشادت و پیشانی ستوده را به من بنمایان و با نگاهی از من به او، دیده‌ام را سرمه بنه و در گشایش امرش شتاب کن و راه آمدنش را آسان گردان و شیوه و روشش را وسعت بخش و مرا به راهش درآور و فرمانش را نافذ کن و پشتش را محکم گردان،

وَاعْمُرِ اللّٰهُمَّ بِهِ بِلادَكَ، وَأَحْيِ بِهِ عِبادَكَ، فَإِنَّكَ قُلْتَ وَقَوْلُكَ الْحَقُّ:﴿ظَهَرَ الْفَسٰادُ فِي الْبَرِّ وَ الْبَحْرِ بِمٰا كَسَبَتْ أَيْدِي النّٰاسِ﴾، فَأَظْهِرِ اللّٰهُمَّ لَنا وَلِيَّكَ وَابْنَ بِنْتِ نَبِيِّكَ الْمُسَمَّىٰ بِاسْمِ رَسُولِكَ، حَتَّىٰ لَايَظْفَرَ بِشَيْءٍ مِنَ الْباطِلِ إِلّا مَزَّقَهُ، وَيُحِقَّ الْحَقَّ وَيُحَقِّقَهُ؛

خدایا به دست او کشورهایت را آباد کن و بندگانت را به وسیله او زنده فرما، به درستی که تو فرمودی و گفته‌ات حق است که:«در خشکی و دریا به سبب آنچه [از اعمال زشت] که مردم به دست خود مرتکب شدند تباهی و فتنه آشکار شده است»، خدایا ولی‌ات و فرزند دختر پیامبرت که به نام رسولت نامیده شده، برای ما آشکار کن تا به چیزی از باطل دست نیابد، مگر آن را از هم بپاشد و حق را پابرجا و ثابت نماید؛

وَاجْعَلْهُ اللّٰهُمَّ مَفْزَعاً لِمَظْلُومِ عِبادِكَ، وَناصِراً لِمَنْ لَايَجِدُ لَهُ ناصِراً غَيْرَكَ، وَمُجَدِّداً لِمَا عُطِّلَ مِنْ أَحْكامِ كِتابِكَ، وَمُشَيِّداً لِمَا وَرَدَ مِنْ أَعْلامِ دِينِكَ وَسُنَنِ نَبِيِّكَ صَلَّى اللّٰهُ عَلَيْهِ وآلِهِ، وَاجْعَلْهُ اللّٰهُمَّ مِمَّنْ حَصَّنْتَهُ مِنْ بَأْسِ الْمُعْتَدِينَ .

خدایا او را قرار ده پناهگاهی برای ستمدیدگان از بندگانت و یاور برای کسی که یاری برای خود جز تو نمی‌یابد و تجدیدکننده آنچه از احکام کتابت تعطیل شده و محکم‌کننده آنچه از نشانه‌های دینت و روش‌های پیامبرت (درود خدا بر او و خاندانش) رسیده است و او را قرار ده، خدایا، از آنان‌ که از حمله متجاوزان، نگاهش داری،

اللّٰهُمَّ وَسُرَّ نَبِيَّكَ مُحَمَّداً صَلَّى اللّٰهُ عَلَيْهِ وآلِهِ بِرُؤْيَتِهِ وَمَنْ تَبِعَهُ عَلَىٰ دَعْوَتِهِ، وَارْحَمِ اسْتِكانَتَنا بَعْدَهُ . اللَّهُمَّ اكْشِفْ هٰذِهِ الْغُمَّةَ عَنْ هٰذِهِ الْأُمَّةِ بِحُضُورِهِ، وَعَجِّلْ لَنا ظُهُورَهُ، إِنَّهُمْ يَرَوْنَهُ بَعِيداً وَنَرَاهُ قَرِيباً، بِرَحْمَتِكَ يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ.

خدایا پیامبرت محمّد (درود خدا بر او و خاندانش) را به دیدار او و کسانی که بر پایه دعوتش از او پیروی کردند شاد کن و پس از او به درماندگی ما رحم فرما، خدایا این اندوه را از این امت به حضور آن حضرت برطرف کن و در ظهورش برای ما شتاب فرما که دیگران ظهورش را دور می‌بینند و ما نزدیک می‌بینیم، به مهربانی‌ات ای مهربان‌ترین مهربانان.

و پس از قرائت و اتمام دعای عهد با دست سه بار به ران راست خود بزنید و هربار بگویید :

بعد از اینکه دعای عهد را خواندید ، دست راست خود را سه بار بر روی ران راست بزنید و الْعَجَلَ الْعَجَلَ یَا مَوْلایَ یَا صاحِبَ الزَّمانِ را تکرار کنید.

علت انجام این کار پیروی از امام صادق و بیعت عملی با ما با امام زمان (عجل الله تعالی فرجه الشریف) است.

فضیلت خواندن دعای عهد چیست؟

در کتب معتبر شیعه دعای عهد را راهی برای تجدید بیعت با امام زمان (عج) می‌دانند و گفته می‌شود تلاوت مداوم آن علاوه بر تقویت ایمان، سبب برآورده شدن حاجات می‌شود.

از جمله خواص دعای عهد برای حاجت می‌توان به موارد زیر اشاره کرد.

مرتبه دعای عهد و توسل به امام زمان (عج)، معجزه دعای عهد در امور دنیوی قابل مشاهده است.

۷۰ بار تلاوت یکی از پرکاربردترین چله‌ها، چله دعای عهد برای ازدواج است. کسی که قصد ازدواج دارد، چهل صبح متوالی، پس از نماز صبح تا قبل از طلوع آفتاب، با خلوص نیت این دعا را بخواند تا زمینه ازدواجش فراهم گردد.

فواید دعای عهد در دوره بارداری و زایمان نیز اثبات شده است و مادرانی که به تلاوت این دعا می‌پردازند، محیطی مثبت برای رشد جنین ایجاد کرده و استرس دوره بارداری و زایمان را کاهش می‌دهند.

همچنین قرائت دعای عهد برای دیگران، به‌ویژه اموات، نیز بسیار توصیه شده است. هدیه ثواب دعای عهد برای پدر، مادر و مؤمنان متوفی باعث بهره‌مندی آنان از برکات الهی می‌شود.

بهترین زمان خواندن دعای عهد

از مهم‌ترین نکات برای بهره‌مند شدن از فضیلت دعای عهد، توجه به زمان قرائت است. بر اساس روایت امام صادق (ع)، بهترین زمان خواندن دعای عهد، پس از نماز صبح تا طلوع آفتاب است.

با این وجود، با در نظر گرفتن خواص دعای عهد، می‌توان آن را تا دو ساعت بعد از طلوع خورشید نیز تلاوت کرد. حتی اگر زمان اصلی از دست برود، خواندن دعای عهد صبح جمعه یا در دیگر ساعات شبانه‌روز همچنان پذیرفته است.

حدیث در مورد دعای عهد

یکی از مشهورترین احادیث در مورد دعای عهد از امام صادق (ع) نقل شده است:

مَنْ دَعَا إِلَى اللَّهِ أَرْبَعِينَ صَبَاحًا بِهَذَا الْعَهْدِ، كَانَ مِنْ أَنْصَارِ قَائِمِنَا، فَإِنْ مَاتَ قَبْلَهُ أَخْرَجَهُ اللَّهُ تَعَالَى مِنْ قَبْرِهِ، وَأَعْطَاهُ بِكُلِّ كَلِمَةٍ أَلْفَ حَسَنَةٍ، وَمَحَا عَنْهُ أَلْفَ سَيِّئَةٍ.

هر کس چهل صبح این عهد (دعای عهد) را بخواند، از یاران قائم ما خواهد بود؛ و اگر پیش از ظهور او از دنیا برود، خداوند متعال او را از قبرش بیرون می‌آورد (تا در رکاب او باشد) و در برابر هر کلمه‌ای، هزار حسنه به او عطا می‌کند و هزار گناه از او می‌زداید.

شرح دعای عهد از مراجع تقلید شیعه

در ادامه با تفسیر و شرح دعای عهد جوادی آملی، آیت‌الله مکارم شیرازی و آیت‌الله قرائتی همراه باشید.

شرح دعای عهد

معمار منتظرین همه‌ی علم نزد خداست، همان‌طور که در سوره‌ی ملک و احقاف آمده است:

«إِنَّمَا الْعِلْمُ عِندَ اللَّه»

قرآن کریم نیز خود تنزیل شده به علم الهی است و پیامبر اکرم (ص) این علوم را در قلب خود دریافت کرده‌اند:

«نَزَلَ عَلَىٰ قَلْبِكَ»

این دانش الهی به واسطه‌ی اهل‌بیت علیهم‌السلام میان خلق منتشر شده است، چرا که قلب پیامبر «بیت‌الله» و امام علی (ع) «باب آن بیت» است.

برای دستیابی به علم اولین و آخرین، پیامبر (ص) فرموده‌اند که باید قرآن را با تمرین و تدبر مانند شخم زدن زمین «بِکَنیم» تا حقایق آن آشکار شود.

این علوم از طریق احادیث معتبر، به‌ویژه از امیرالمؤمنین تا حضرت بقیة‌الله، به امت منتقل شده‌اند و با توجه به آیه‌ی سوره‌ی اسراء، قرآن هم شفاء و رحمت برای مؤمنان است.

به طور خلاصه، مسیر علم الهی چنین است:

دریافت آن در قلب پیامبر، انتقال آن به اهل‌بیت، و از طریق آنان هدایت و شفاء برای انسان‌ها فراهم می‌شود.

این تنزیل‌ها و نشر علوم، همگی نشان‌دهنده‌ی ارتباط مستقیم بین قرآن، پیامبر و اهل‌بیت با علم الهی است.

یکی از مهم‌ترین آداب دعا که ائمه اطهار علیهم‌السلام به پیروی از قرآن کریم رعایت فرموده‌اند، آغاز دعا با ثنا و وصف پروردگار متعال و سپس مقدم داشتن نام رسول اکرم صلی‌الله‌علیه‌وآله و اولیای طاهرین است.

این ادب برگرفته از آیه اعراف

«فَلِلَّهِ الْأَسْمَاءُ الْحُسْنَىٰ فَادْعُوهُ بِهَا»

و روایات صحیح امام صادق و امام رضا علیهم‌السلام است که فرمودند:

«نَحْنُ وَاللَّهِ الْأَسْمَاءُ الْحُسْنَى الَّتِي لَا يَقْبَلُ اللَّهُ عَمَلَ الْعِبَادِ إِلَّا بِهَا».

این شیوه به خوبی در دعای شریف عهد رعایت شده است؛ آن‌جا که امام ابتدا می‌فرماید:

«اللَّهُمَّ رَبَّ النُّورِ الْعَظِيمِ وَ رَبَّ الْكُرْسِيِّ الرَّفِيعِ وَ رَبَّ الْبَحْرِ الْمَسْجُورِ»

و سپس درخواست خود را با

«اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ بِوَجْهِكَ الْكَرِيمِ»

مطرح می‌کند.