اسم اعظم خداوند یا “اِسمُ اللّهِ الاَکبَر” به بالاترین نام خداوند اشاره دارد که از مفاهیم مهم در معارف اسلامی است که در بسیاری از روایات و منابع دینی به آن اشاره شده است. بر اساس باورهای اسلامی، اسم اعظم خداوند نامی از نامهای الهی است که قدرت ویژهای در استجابت دعا دارد و هرکس خداوند را با آن نام بخواند، دعای او به اجابت نزدیکتر خواهد بود.
بسیاری از عالمان و عارفان اسلامی درباره قویترین اسم اعظم خداوند سخن گفتهاند و معتقدند یاد و ذکر این نامها میتواند در برآورده شدن حاجات و گشایش مشکلات بسیار مؤثر باشد.
درمرد اسم اعظم روشن نیست که این اسم آیا فقط حروف و کلمه است یا از این مفاهیم فراتر می رود.
اسم اعظم خداوند چیست؟
در آموزههای اسلامی گفته شده است که خداوند نامهای بسیاری دارد که به آنها اسماء الحسنی گفته میشود. در میان این نامها، برخی از آنها جایگاه ویژهای دارند و از آنها با عنوان اسم اعظم یاد میشود.
در روایات آمده است که هرکس خداوند را به اسم اعظم بخواند، دعایش رد نمیشود و خداوند به لطف و رحمت خود به او پاسخ میدهد. به همین دلیل بسیاری از افراد هنگام دعا تلاش میکنند از نامهای بزرگ الهی استفاده کنند و بیشترین نامی که برای خداوند استفاده شده الله است.
حدیثی از امام علی(ع) که فرموده اند:هرکس از هر جای قرآن 100 آیه بخواند و بعد از آن 7 مرتبه یاالله بگوید، اگر بر سنگی دعا کند خداوند تبارک و تعالی آن را بشکافد.
همچنین رسول خدا فرمود:برای خدا هشت اسم وجود دارد که در ساق عرش و قلب خورشید و در بهشت و درخت طوبی نوشته شده و هرکس قبل از دعا آن ها را بگوید، دعایش مستجاب می شود. آن هشت اسم عبارت اند از:
- یا دائِمُ
- یا حَیُّ
- یا وتْرُ
- یا فردُ
- یا اَحدُ
- یا قَویُّ
- یاقَدیمُ
- یا قادر
چه کسانی اسم اعظم را میدانند؟
در برخی رویات و آیات آمده است که تنها تعداد معدودی از افراد اسم اعظم را می دانسته اند ازجمله،ائمه معصومین (ع)، حضرت نوح، حضرت ابراهیم، حضرت موسی، حضرت یعقوب، حضرت خضر، یوشع بن نون و غالب قطان (از اجداد پیامبر (ص) که پیامبر و آل ایشان بیشترین بهرهمندی از این اسم را داشتهاند.
در روایات آمده است که هرکسی توانایی و ظرفیت دانستن اسم اعظم را ندارد و دانستن اسم اعظم و مقدار بهره مندی از آن با ظرفیت وجودی فرد رابطه مستقیم دارد.
اسم اعظم در قرآن و احادیث
همانطور که قبل تر گفته شد چیزی تحت عنولن قوی ترین اسم اعظم در قرآن نیامده است،اما آیات و احادیث متعددی از ائمه اطهار وجود دارد که اسم اعظم در این آیات و احادیث وجود دارد.
متن دعای اسم اعظم برای حاجت و آیات مشخص از سوره هایی که اسم اعظم خداوند را دارند:
بسم الله الرحمن الرحیم (بحارالانوار، ج ۹۰، ص ۲۲۳-۲۲۴)
الله لا إله إلّا هو الحی القیوم (سوره بقره آیه ۲۵۵؛ سوره آل عمران آیه ۲)
وَإِلَٰهُکُمْ إِلَٰهٌ وَاحِدٌ…»(سوره بقره آیه۱۶۳). (کشف الاسرار، ج ۱، ص ۴۳۴؛ تفسیر صدرالمتألهین، ج ۴، ص ۳۸؛ بحارالانوار، ج ۹۰، ص ۲۲۷)
اللَّهُ لَا إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ ۚ لَیَجْمَعَنَّکُمْ إِلَیٰ یَوْمِ الْقِیَامَهِ لَا رَیْبَ فِیهِ ۗ (سوره نساء آیات ۴ و ۸۷)
اللَّهُ لَا إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ ۖ لَهُ الْأَسْمَاءُ الْحُسْنَیٰ( سوره طه آیات ۲۰ و ۸)
اللّه لا إله إلاّ هو ربّ العرش العظیم(سوره نمل آیات ۲۷ و ۲۶)
اللَّهُ لَا إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ ۚ وَعَلَی اللَّهِ فَلْیَتَوَکَّلِ الْمُؤْمِنُونَ (سوره تغابن آیات ۶۴ و ۱۳)
ذلکم اللّه ربّکم خلق کلّ شیء… ( سوره غافر آیات ۴۰ و ۶۲)
۶ آیه ابتدای سوره حدید و سه آیه آخر سوره حشر. (مجمع البیان، ج ۹، ص ۳۹۹؛ تفسیر قرطبی، ج ۱۸، ص ۳۲؛ بحارالانوار، ج ۹۰، ص ۲۳۰۲۳۱)
یا هو یا من لا هو إلاّ هو، (التوحید، ص ۸۹؛ مجمع البیان، ج ۱۰، ص ۸۶۰؛ بحارالانوار، ج ۹۰، ص ۲۳۲)
… اللّه اللّه اللّه اللّه الذی لا إله إلاّ هو…،(مکارم الاخلاق، ص۳۵۲؛ بحارالانوار، ج۹، ص۲۲۶، ۲۳۲)
یا إلهنا و إله کلّ شیء إلهاً واحداً لا إله إلاّ أنت. ( مجمع البیان، ج ۷، ص ۳۴۹)
خواص پنج آیه اسم اعظم
- اَللَّهُ لا اِلهَ إلاَّ هُوَ الْحَیُّ القَیُّومُ… تا آخر آیتالکرسی (سوره مبارکه بقره آیههای 255 تا 257)
- اَللَّهُ لا اِلهَ إلاَّ هُوَ الحَیُّ القَیُّومُ نَزَّلَ عَلَیْکَ الْکِتَابَ بِالْحَقِّ، مُصَدِّقاً لِما بَیْنَ یَدَیْهِ، واَنْزَلَ التَّوْریةَ وَالْإِنْجیلَ مِنْ قَبْلُ هُدیً لِلنَّاسِ، وَاَنْزَلَ الْفُرْقانَ (سوره مبارکه آل عمران آیات 2و3
- اَللَّهُ لا اِلهَ إلاَّ هُوَ لَیَجْمَعَنَّکُمْ اِلی یَوْمِ الْقِیمَةِ لارَیْبَ فیهِ، وَمَنْ اَصْدَقُ مِنَ اللَّهِ حَدیثاً (سوره مبارکه نساء آیه 87)
- اَللَّهُ لا اِلهَ إلاَّ هُوَ، لَهُ الْأَسْمآءُالْحُسْنی (سوره طه آیه 8)
- اَللَّهُ لا اِلهَ إلاَّ هُوَ، وَعَلَی اللَّهِ فَلْیَتَوَکَّلِ الْمُؤْمِنُونَ. (سوره تَغابُن آیه 13)
بسیاری از علما این 5 آیه را قوی ترین اسم اعظم خداوند و همچنین قوی ترین اسم اعظم خدا برای روا شدن حاجات میدانند.به این صورت که فرد این 5آیه را روزی 11 مرتبه بخواند و پس از آن انشاله حاجتش روا میشود.
چهار اسم اعظم خداوند
در برخی نقلها گفته شده است که چهار اسم اعظم خداوند از مهمترین نامهای الهی هستند که در دعاها بسیار مورد توجه قرار گرفتهاند. این چهار نام عبارتاند از:
- الله
- الحی
- القیوم
- الرحمن
این اسمها در آیات قرآن و دعاهای معروف نیز دیده میشوند و بسیاری از عالمان توصیه کردهاند که هنگام دعا و طلب حاجت از این نامها استفاده شود.
اسم اعظم چند حرف دارد؟
اشاره به اسم اعظم الهی در دعای سمات
برای حاجت روا شدن و استجابت دعا میتوانید خداوند را به اسم های احسنش قسم دهید،و این قسم دادن هیچ اشکالی ندارد زیرا تمام دعا ها شامل قسم دادن خداوند یا ائمه اطهار است.
یکی از این دعاها دعای سمات است.
که با قسم دادن به اسم اعظم خداوند آغاز میشود و سپس با قسم های دیگر به صفات خداوند ادامه می یابد.
امام صادق(ع) در ارزش این دعا فرمود:(اگر قسم یاد کنم که در این دعا، اسم اعظم است راست گفته ام.)
دعایی که شامل ۲۵۵ بار اسم اعظم خداوند است
این دعا،دعای مشلول است که در مفاتیح الجنان آمده است. هنگام خواندن این دعا باید وضو داشته باشید و مطهر باشید و سپس این دعا را به ترتیب زیر بخوانید:
- چهل روز روزی ۱ بار
- بیست روز روزی ۲ بار
- هفت روز روزی ۳ بار
در این دعا ۲۵۵ بار اسم اعظم خداوند است، نامی که خواصی همچون موارد زیر دارد:
- استجابت دعا
- شفای مریض
- دفع چشم زخم
- ادا شدن بدهی بدهکار
- بخشیده شدن گناهانپ
- گشایش بخت بسته
لیست ۹۹ اسم و صفات خداوند – اَلاسْمَاءُ الْحُسناى
اولین رکن از پنج رکن اسلام، ایمان به خداست. ما به عنوان مسلمان بهتر است که نام های دیگر خداوند را یاد بگیریم. یادگیری و حفظ ۹۹ نام خداوند به ما کمک می کند تا راه صحیح ایمان به او را شناسایی کنیم.
همچنین پیامبر اسلام فرموده اند:خداوند نود و نه اسم دارد، یعنی صد منهای یک؛ و هر که آنها را بشناسد به بهشت می رود.
- الرحمن: بخشاینده
- الرحیم: مهربان
- الملک: پادشاه
- القدوس: مقدس
- السلام: پاک و سلامتی بخش عالم
- المؤمن: اطمینان دهنده
- المهیمن: نگهدارنده
- العزیز: باشکوه
- الجبار: توانگر
- المتکبر: بسیار بزرگ
- الخالق: آفریننده
- البارئ: درست
- المصور: نگارگر، صورتگر
- الغفار: همیشه بخشاینده
- القهار: فروکاهنده
- الوهاب: نیک بخشاینده
- الرزاق: همیشه روزی دهنده
- الفتاح: گشاینده (پیروزکننده)
- العلیم: داناترین
- القابض: میراننده، بیرون کشنده جانها
- الباسط: گستراننده، فراخ کننده روزی
- الخافض: پست کننده، خوار کننده
- الرافع: (به سوی خود) بالا برنده
- المعز: عزیزکننده
- المذل: خوارکننده
- السمیع: شنواترین
- البصیر: بیناترین
- الحکم: دادگر
- العدل: بینهایت عادل
- اللطیف: آنکه بر بندگانش لطف دارد
- الخبیر: آگاهترین
- الحلیم: بسیار بردبار
- العظیم: بیانتها
- الغفور: بسیار بخشاینده
- الشکور: بسیار سپاسگزار (پاداش دهنده بزرگ است مر عمل کوچک را)
- العالی: بلند مرتبه
- الکبیر: بزرگترین
- الحفیظ: نگهدارنده
- المقیت: خوراک دهنده
- الحسیب: شمارنده
- الجلیل: بسیار گرانقدر
- الکریم: بسیار بخشنده
- الرقیب: نگهبان، بیننده و آماده
- المجیب: پاسخگو
- الواسع: گسترده، پهناور
- الحکیم: فرزانه، بسیار خردمند
- الودود: دوست
- المجید: بسیار لایق ستایش (در ذات و صفات خود عظیم و نسبت به بندگان بسیار با خیر و احسان است)
- الباعث: برانگیزنده مردگان
- الشهید: بیننده
- الحق: راست، درست
- الوکیل: عهده دار همه امور بندگان و موجودات
- القوی: پرزور
- المتین: سخت (و نیز پاینده)
- الولی: دوست، یار و نگهبان
- الحمید: ستوده
- المحصی: شمارنده
- المبدئ: نخستین آفریننده
- المعید: بازگرداننده، دوباره زنده کننده
- المحیی: زندگی بخش، هستی بخش
- الممیت: میراننده، نابود کننده
- الحی: زنده
- القیوم: قائم به ذات (همه-آفرینندهای که کسی او را نیافرید)، پاینده
- الواجد: یابنده
- الماجد: بزرگوار
- الواحد: یکتای بیهمتا
- الاحد: یگانه (خدایی جز او نیست)
- الصمد: بینیاز
- القادر: توانا
- المقتدر: تعیین کننده (قضا و قدر)، فراتر
- المقدم: فراپیش کشنده
- المؤخر: فراپس دارنده، پس گذارنده چیزها و نهنده آنها بجای آنها
- الأول: نخستین، اول پدیدارکننده وجود
- الأخر: واپسین، آخر فناکننده موجود
- الظاهر: آشکار(پدیدار، هویدا)، همیشه پیروز
- الباطن: پنهان، همه دربرگیرنده
- الوالی: یگانه سرپرستی که همه ولایتها از اوست
- المتعالی: خود ستوده
- البر: نیکوترین
- التواب: همیشه توبه پذیر
- المنتقم: انتقام گیر
- العفو: درگذرنده(آمرزنده)، ناپدیدکننده گناهان
- الرؤوف: بسیار دلسوز و مهربان
- مالک الملک: فرمانروای جهان
- ذوالجلال و الاکرام: دارای شکوه و بخشش
- المقسط: عادل
- الجامع: گردآورنده
- الغنی: توانگر
- المغنی: بینیاز کننده، بسنده
- المانع: بازدارنده
- الضار: آزار دهنده (این صفت تنها در احادیث یافت میشود)
- النافع: سودمند
- النور: روشنی
- الهادی: رهنما
- البدیع: سنجش ناپذیر، آفریننده
- الباقی: ماندگار و واگردان نشدنی (تغییر ناپذیر)
- الوارث: مالک نهایی تمام مخلوقات
- الرشید: راهنما، آموزگار و دانای بیخطا
- الصبور: شکیبا